Spektakl „Maria Skłodowska-Curie. Doświadczenie” to poruszający monodram w wykonaniu Agnieszki Przepiórskiej, który zamiast suchego zestawienia faktów historycznych, oferuje emocjonalny portret wybitnej noblistki.
Twórcy – reżyserka Justyna Łagowska oraz autor tekstu Piotr Rowicki – rezygnują z budowania kolejnego pomnika, skupiając się na ludzkim wymiarze życia Marii. Opowieść prowadzi widza przez amplitudę losów bohaterki: od młodzieńczych lat w Polsce pod zaborami i wielkich sukcesów naukowych w Paryżu, po bolesną stratę męża, żałobę i walkę z depresją.
Kluczowym motywem przedstawienia jest odwaga i prawo do samostanowienia w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Spektakl ukazuje Skłodowską-Curie jako kobietę, która pierwsza przecierała szlaki – zarówno na uczelniach, jak i w życiu codziennym – płacąc za to wysoką cenę. To osadzony w nurcie herstorii manifest kobiecego geniuszu i determinacji, który pozostaje aktualny do dziś. Produkcja stanowi kolejną odsłonę współpracy Przepiórskiej i Rowickiego, znanych z przywracania pamięci o niezwykłych kobietach w nowoczesny i głęboko ludzki sposób.
______________________________________________________________
Justyna Łagowska, scenografka, autorka kostiumów, reżyserka teatralna, reżyserka światła. Absolwentka ASP w Warszawie. Aktywna od 1993 roku, przepustką do grona najbardziej rozchwytywanych scenografów były dla niej pierwsze spektakle Jana Klaty: wałbrzyski „Rewizor” (2003) i wrocławskie „Lochy Watykanu” (2004). Do 2007 roku pracowała wyłącznie z tym reżyserem, definiując wizualną stronę jego przełomowych dla polskiego teatru inscenizacji, później zaczęła przyjmować zaproszenie od innych twórców młodego pokolenia – Wojtka Klemma, Wiktora Rubina, Remigiusza Brzyka. Współtworzyła od strony kostiumologicznej, reżyserii światła i scenografii widowiska Nikołaja Kolady, Pawła Łysaka, Marka Fiedora, Macieja Wojtyszko, Roberta Talarczyka i Mai Kleczewskiej. W 2018 roku spadł na nią ogólnopolski i multifestiwalowy deszcz nagród za scenografię i kostiumy do „Wesela” Wyspiańskiego w reżyserii Jana Klaty. W roli reżyserki debiutowała w roku 2015 „Alicją” Michała Kmiecika w Teatrze Fredry w Gnieźnie, wystawiła „Pamięć Rutki” tego samego autora w Będzinie. Dobrze przyjęto także jej dwie kolejne duże prace reżyserskie: „Balladynę” w Bydgoszczy i „Monachomachię” w krakowskim Teatrze Nowym Proxima. Jest autorką koncepcji i reżyserii wystawy, którą można oglądać w foyer Teatru Starego w Lublinie. W Teatrem Starym współpracowała przy spektaklach „Machia”, „Wieczorem” oraz monodramie „LEAR”.
Agnieszka Przepiórska, aktorka teatralna związana z Teatrem im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, filmowa i serialowa, pedagożka, producentka, kuratorka festiwalu CarpeDiem. Od 10 lat tworzy teatr biograficzny, który sama artystka określa mianem „bioteatru”, gdyż spektakle z tego cyklu są czymś w rodzaju artystycznie i teatralnie przetworzonych biografii kobiet – scenariusze powstały w oparciu o uznane publikacje książkowe. Aktorka jak dotąd konfrontowała się na scenie między innymi z Zuzanną Ginczanką („Ginczanka. Przepis na prostotę życia”) i Simoną Kossak („Simona K. Wołająca na puszczy”). Jej rola Barbary Sadowskiej w spektaklu „W maju się nie umiera” została uhonorowana przez miesięcznik „Teatr” Nagrodą im. Aleksandra Zelwerowicza za najlepszą kobiecą kreację aktorską w sezonie 2022/23. Ostatnie miesiące przyniosły jej także znakomite role Wisławy Szymborskiej w spektaklu „Szymborska. Kropki, przecinki, papierosy” i Anny Walentynowicz w przedstawieniu „Nazywam się Anna Walentynowicz”. Jej najnowszy spektakl „Ocalone”. Za kreację Irenki K. w monodramie „Ocalone” w reżyserii Mai Kleczewskiej z 2024 roku została nominowana w plebiscycie O!Lśnienia Onetu i Miasta Stołecznego Warszawy oraz otrzymała Tytuł Najlepszej Aktorki na 31. Międzynarodowym Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych.
Piotr Rowicki, dramatopisarz. Ukończył historię na Uniwersytecie w Białymstoku. W 2008 debiutował sztuką „Przylgnięcie” w Laboratorium Dramatu w Warszawie. Laureat wielu nagród i wyróżnień, w tym m.in. dwukrotny zwycięzca konkursu na polską sztukę współczesną „Metafory Rzeczywistości” organizowanego przez Teatr Polski w Poznaniu. Autor kilkudziesięciu sztuk teatralnych, między innymi: „Chłopiec Malowany”, „Matki” „I będą Święta”, „Niewierni”, „Piszczyk”, „Tato nie wraca” „Biała siła, czarna pamięć”, „Ćesky Diplom”, „Żeby nie było śladów”, „Królowie strzelców”, „Niepodlegli”, „Zabić prezydenta”, „Ginczanka. Przepis na prostotę życia”, „Simona K. Wołająca na puszczy”, „Listen to Your Heart”, „Freak”, „W maju się nie umiera”, „Szymborska. Kropki, przecinki, papierosy”, „Ocalone”.
