Wracamy do Japonii! Tym razem przyjrzymy się temu, jak Zachód opowiada o Kraju Kwitnącej Wiśni, szczególnie w kinie, które na długo ukształtowało wyobrażenia o tym miejscu.
Zajmiemy się m.in. „Kill Billem” Quentina Tarantino, by porozmawiać o jego popkulturowym dialogu Zachodu ze Wschodem. Opowiemy o kultowym żółtym stroju głównej bohaterki (będącym świadomym nawiązaniem do kostiumu Bruce’a Lee z filmu „Gra śmierci”), który uzupełniają japońskie buty Onitsuka Tiger Mexico66 (dzięki obrazowi, model ten jest nadal jednym z najlepiej sprzedających się w portfolio marki). A skoro o modzie – opowiemy o niej w szerszym kontekście, zaczynając od takich projektantów, jak Rei Kawakubo, Yohji Yamamoto czy Kenzo, którzy w latach 70. i 80. zaproponowali Zachodowi zupełnie nowe myślenie o formie, proporcji i sylwetce, a kończąc na popularnym dziś na ulicach miast trendzie japandi. Będzie też o city popie jako dźwiękowym pejzażu epoki gospodarczego boomu oraz o wielkim kryzysie, który przyszedł po nim. Wyjaśnimy, kim naprawdę są geiko i maiko, i jak bardzo ich wizerunek został uproszczony przez stereotypy. Zajrzymy również do świata teatru kabuki i literatury, w której Japonia od dekad mierzy się z nowoczesnością, samotnością i przemijaniem. Zapraszamy na drugą część tej kulturowej podróży!
Łukasz Mańkowski — krytyk filmowy, japonista, filmoznawca specjalizujący się w kinie Azji, selekcjoner programowy Festiwalu Pięć Smaków. W 2023 roku obronił pracę doktorską poświęconą filmowej Japońskiej Nowej Fali na wydziale Artes Liberales (Uniwersytet Warszawski). Publikował na łamach MUBI, Sight & Sound, Senses of Cinema, Dwutygodnika, Onetu, Czasu Kultury, MINT Magazine, Filmwebu i Moodaily. Uczestnik Berlinale Talents i IFFR Young Critics. Gdy nie opowiada o filmach, tworzy herbaciane spotkania w ramach konceptu kohane.tea.
Natalia Kitamikado – projektantka urodzona w Japonii i wychowana w Polsce, tworząca głównie scenografie i kostiumy do spektakli muzycznych: oper, baletów i musicali. Studiowała w Ecole Nationale Superieure des Arts Décoratifs w Paryżu (2012) i ukończyła Wydział Wzornictwa na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (2014), jest również absolwentką studiów podyplomowych „Menedżer kultury”w Szkole Głównej Handlowej (SGH) w Warszawie (2024). Sztuki scenograficznej uczyła się pod okiem Borisa Kudlički, któremu asystowała przy realizacji wielu spektakli operowych w latach 2013-2017, prezentowanych na scenach Teatru Wielkiego Opery Narodowej w Warszawie, Teatrze Narodowym w Pradze, San Francisco Opera, Bunkakaikan w Tokio, Metropolitan Opera w Nowym Jorku czy La Monnaie w Brukseli. Od 2015 r. tworzy scenografie i kostiumy pod własnym nazwiskiem w kraju i za granicą. W swoim portfolio ma między innymi takie tytuły jak „Nabucco” Giuseppe Verdiego, “Cyrulik Sewilski” Gioacchino Rossiniego, “Cosi fan Tutte” Wolfganga Amadeusza Mozarta, “Dydona i “Eneasz” Henry’ego Purcella, “Peer Gynt” Edwarda Griega, “Amerykanin w Paryżu” George’a Gershwina, “Opera o Warszawie” Cezarego Duchnowskiego, a z repertuaru musicalowego “Deszczową Piosenkę” czy “Drogi Evanie Hansenie”. Jej realizacje można oglądać na deskach Teatru Wielkiego Opery Narodowej w Warszawie, Gärtnerplatztheater w Monachium, Opery Novej w Bydgoszczy, Opery Wrocławskiej, Opery Krakowskiej, Opery Bałtyckiej, Teatru Narodowego w Ostrawie, Teatrze Muzycznym w Poznaniu i in. Razem z Krystianem Ladą i Didzisem Jaunzemsem jest laureatką drugiej nagrody międzynarodowego konkursu dla twórców operowych Ring Award 2020/21.
