Bitwa o kulturę. Czarownice / Magdalena Kowalska-Cichy, Weronika Murek / PJM

Kiedyś palono je na stosach. Dziś wracają — z własnym głosem, mocą i ironicznym uśmiechem. Bywają bohaterkami popkultury, ale jako symbol buntu i niezależności wciąż mogą stać się kozłami ofiarnymi. Kim w dawnych epokach były kobiety, które nazywano czarownicami? Jak wyglądały ich historie — te prawdziwe i te dopisane przez ludzką wyobraźnię, lęk i potrzebę porządku? Co mówi o nas współczesnych dawna wiara w czary? Dlaczego wciąż boimy się „innych”? Sprawdzimy, czy dziś — po latach — czarownice wreszcie odzyskały głos. Punktem odniesienia będzie książka „Magia i procesy o czary w staropolskim Lublinie” — opowieść o dawnych przesłuchaniach, podejrzeniach i cudach, które ponoć wydarzyły się naprawdę.

Magdalena Kowalska-Cichy – historyczka i kulturoznawczyni, absolwentka Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Interesuje się przede wszystkim światem przestępczym w Rzeczypospolitej XVI-XVIII wieku i historią prześladowania czarownic we wczesnonowożytnej Europie. Należy m.in. do Polskiego Towarzystwa Historycznego i Radomskiego Towarzystwa Naukowego. Jest autorką artykułów prasowych i naukowych, a także jedną z redaktorek polskojęzycznej Wikipedii. W 2019 roku ukazała się jej pierwsza książka „Magia i procesy o czary w staropolskim Lublinie”. Zawodowo od kilku lat związana z turystyką. Jest przewodniczką turystyczną i pilotką wycieczek. Obecnie pracuje nad serią przewodników turystycznych po Lublinie śladem czarownic, czartów i duchów oraz złoczyńców i legend.

Weronika Murek – prozaiczka i dramatopisarka, absolwentka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego. Za książkę „Uprawa roślin południowych metodą Miczurina” nominowana w 2015 roku do Paszportu „Polityki” w kategorii literatura, a w 2016 do Nagrody Literackiej Nike oraz Nagrody Literackiej Gdynia. W 2016 roku otrzymała za tę książkę Nagrodę Literacką im. Witolda Gombrowicza. Bardzo wcześnie została doceniona także jej twórczość teatralna. W 2015 roku za sztukę „Feinweinblein” zdobyła Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną, a cztery lata później za zbiór dramatów pod tym samym tytułem była ponownie nominowana do Paszportu „Polityki”. Za swoją trzecią książkę, „Dziewczynki. Kilka esejów o stawaniu się”, otrzymała nominację do Nagrody Literackiej Gdynia. W 2025 roku ukazała się jej powieść „Urodziny”.