Teatr stary wczoraj


Ridendo castigat mores – „Śmiech naprawia obyczaje”. Takie motto umieszczono w 1822 roku nad sceną nowo powstałego Teatru Zimowego, znanego dzisiaj jako Teatr Stary. Inicjatorem budowy i pierwszym właścicielem Teatru był oficer napoleoński, inżynier i architekt miejski Łukasz Rodakiewicz. Późnoklasycystyczny gmach u zbiegu ulic Dominikańskiej i Jezuickiej jest najstarszym obok krakowskiego Starego Teatru obiektem tego typu w Polsce. Jego elewację przyozdobiono charakterystycznymi płaskorzeźbami gryfów i masek, które przetrwały do dziś.

Już od początku swojej działalności teatr funkcjonował jako instytucja impresaryjna, wynajmująca swoją scenę wędrownym trupom dramatycznym z całego kraju. Wynajmującą, bo to właśnie aktorzy płacili teatrowi za możliwość zaprezentowania swoich sztuk. Na deskach Teatru pojawiały się zatem komedie, tragedie, farsy i opery, a także pantomimy czy tzw. żywe obrazy. Obok nazwisk wielkich dramaturgów, takich jak Szekspir, Goldoni czy Molier, autorami sztuk niejednokrotnie bywali sami aktorzy, odkrywający w sobie wszechstronne talenty (sztuki nie należały do wybitnych, o czym mogą zaświadczyć chociażby ich tytuły – Pani Jeziora czy Siedlisko Belzebuba).

Dalej